UECBV Congres

Dit jaar was het UECBV Congres in Zwitserland en dat was toch wel een openbaring. Met 2,8 miljoen varkens en zo’n 1,5 miljoen andere dieren zijn daar nog meer dan 900 veehandelaren bezig. Die 2,8 miljoen varkens komen van 9.000 boeren, de gemiddelde levering ligt tussen de 30 en de 50 varkens. De varkensprijzen zijn er meer dan twee keer zo hoog als hier, maar worden daar als laag ervaren en er vindt nauwelijks uitbreiding plaats. Met een klein aanbod blijft de prijs vanzelf hoog.

Dat zien we ook in eigen land. Waarom kosten de lammeren 6 euro de kilo? Simpel: omdat er niet meer zijn en uitbreiding jaren duurt. Waarom is kalfsvlees zo duur? Omdat een koe maar een kalf brengt per jaar en je de productie dus niet snel heel sterk kunt uitbreiden.

Het verhaal dat de consument afhaakt als het varkensvlees duurder wordt is net zo’n verhaal als dat de automobilist afhaakt als de benzine veel duurder wordt. Dat gaat een week op en dan is iedereen er weer aan gewend.

De recent verschenen rapporten van Van Doorn en Alders richten zich op het bestaansrecht van de sector op lange termijn. Dit is terecht van groot belang en de aanbevelingen dienen dan ook heel serieus genomen te worden, maar die gaan over de lange termijn acceptatie van de sector, niet over de markt. Maar als de varkenssector straks alles heel milieu- en welzijnsvriendelijk produceert, moet het vlees nog steeds verkocht worden. En als de supermarkten en andere kopers straks al het vlees onder kwaliteitslabel aangeboden krijgen, zullen ze gewoon doorgaan met de prijs zoveel mogelijk te drukken, dat is gewoon economie.

De saneringen in de slachtsector zijn ons opgedrongen, omdat de overblijvende partijen dan een vuist zouden kunnen maken in de afzet. Daar is tot nu toe weinig van te merken geweest. Gewoon door produceren en roepen om een eerlijke prijs, is roepen in de woestijn. De consument betaalt best (veel) meer voor zijn vlees, maar niet vrijwillig. Hij moet helaas gedwongen worden.